Απελπισία...

Από το πρωί ήμουν το σούπερ ντούπερ μαύρο χάλι κι η φοβία φοβία...
Είπα να μην αφήσω τη Λερναία Ύδρα, να μην φοβηθώ, να πάω στη θάλασσα...
Γύρισα παιγμένη τελείως... Τέτοιο σφίξιμο και πόνος στο στέρνο άλλο πράγμα...
Δεν αντέχω άλλο... Δεν είναι ζωή αυτή...