Το πηγάδι βαθαίνει...

Σήμερα είναι μια μέγγενη στο κέντρο του στήθους...
και πολύ μούδιασμα στο κεφάλι...
και μυγάκια...
μετά από ένα ωραίο τριήμερο... υπερ-πάρτυ των συμπτωμάτων...
Να μην δώσω σημασία...
Δεν γίνεται αυτό... για τον απλούστατο λόγο πως δεν γίνεται...
κάθε μέρα το πηγάδι βαθαίνει...

Παρασκευή και 13

Είναι τόσο περίεργο όλο αυτό... Τόσο απίστευτο χάλι... Τόσος πόνος και τόση δυσφορία και τόση αίσθηση λιποθυμίας και τόσο πόδια ζελέ και τόσο όλα...
Μόνο φόβο δεν έχω... όχι τίποτα άλλο, απλώς είμαι σίγουρη ότι σήμερα θα πεθάνω...
και ξέρεις κάτι... σήμερα δεν με πειράζει... Κουράστηκα πολύ να πονάω και να ξοδεύομαι...
Ας πεθάνω... αν ο Θεός θέλησε αυτό το τέλος για μένα... Τι μπορώ να κάνω εγώ;;; Και μήπως τόσον καιρό που παλεύω, τι κατάφερα;;; Μόνο πόνος, πόνος κι άλλος πόνος...
Τάχα διαβάζω τα σάιτς για τις ευτυχίες... Μπούρδες! Απλές μπούρδες!
Όπως οι μαλακίες που γράφω εγώ... μόνο και μόνο για να πείσω τον εαυτό μου και κανέναν άλλον...
Λοιπόν παίδες...
Παρασκευή και 13 σήμερα... Καλή μέρα κατάρρευσης... Έχει και μια αιτιολογία...
Πόνος, δυσφορία, κατάρρευση...

Μπλιαχ - μπλιαχ - μπλιαχ!!!

Ξύπνησα και πάλι με πολύ έντονο πόνο στο στέρνο... ήρθα γραφείο για λίγο καλά και πάλι πολύ χάλια... βλέπω φωτογραφίες από τις παλιές ευτυχισμένες μέρες κι αυτό μου φέρνει απίστευτο πόνο... και ψυχικό και σωματικό...
Αη - Νικόλα σήμερα.... Τελικά ο Αη - Νικόλας θέλησε να μου εντείνει τον πόνο...
Δεν αντέχω άλλο... Η απόφαση ελήφθη... μένει να γίνει πραγματικότητα, αρκεί βέβαια να μην πεθάνω μέχρι τότε...
Φάρμακα σας έρχομαι...

Collapse

Είπα πως θα το κλείσω τούτο το μπλογκ, πως δεν θα ξαναασχοληθώ μαζί του, πως δεν θα ξαναγκρινιάξω αλλά τελικά όλα ψέματα ήταν...
Δεν ήθελα να βγάλω τούτο το χάλι μου στο μπλογκ ευτυχίας.... ίσως να είναι και η τελευταία φορά που γράφω γιατί σήμερα είμαι απίστευτα χάλια... Το τραγικό έχει ξεκινήσει από εχθές αλλά δεν λέει να σταματήσει και σήμερα είμαι στην κυριολεξία για τ'ανάσκελα...
Πώς έφτασα στο γραφείο μόνο εγώ το ξέρω και κανείς άλλος... πως αντέχω ακόμα επίσης μόνο εγώ το ξέρω... Θέλω να γράψω λίγο τα σωματικά μου μήπως και ηρεμήσω λιγάκι:
1. ΦΟΒΕΡΟΣ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟΣ ΠΟΝΟΣ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ (μα σε όλο το στήθος, παντού παντού παντού)
2. Όλο το κεφάλι μου μυρμηγκιασμένο (ιδίως στην κορυφή)
3. Ελαφρά δύσπνοια
4. Αίσθημα κατάρρευσης - θανατικού...
Έχω γράψει αμέτρητες φορές για τούτο το απίστευτο αίσθημα θανατικού κι έχω κλαφτεί άλλες τόσες... αλλά αυτό το σημερινό είναι άνω ποταμών... δεν νομίζω ότι έχει ξανασυμβεί...
Ο οργανισμός μ'έχει προειδοποιήσει τόσον καιρό, εγώ αγρόν ηγόραζα και τώρα κάνει αυτόματα collapse!!!
Τα έχω παίξει στην κυριολεξία... Ιδίως αυτό το αίσθημα υπερτραβήγματος στο στήθος...
Λοιπόν μπορεί να μην είναι η καρδιά και να είναι το άγχος... αλλά τι σημασία έχει;;;
Σήμερα του Αγίου Σάββα, ήρθε η ολική κι αμετάκλητη κατάρρευση...