Collapse

Είπα πως θα το κλείσω τούτο το μπλογκ, πως δεν θα ξαναασχοληθώ μαζί του, πως δεν θα ξαναγκρινιάξω αλλά τελικά όλα ψέματα ήταν...
Δεν ήθελα να βγάλω τούτο το χάλι μου στο μπλογκ ευτυχίας.... ίσως να είναι και η τελευταία φορά που γράφω γιατί σήμερα είμαι απίστευτα χάλια... Το τραγικό έχει ξεκινήσει από εχθές αλλά δεν λέει να σταματήσει και σήμερα είμαι στην κυριολεξία για τ'ανάσκελα...
Πώς έφτασα στο γραφείο μόνο εγώ το ξέρω και κανείς άλλος... πως αντέχω ακόμα επίσης μόνο εγώ το ξέρω... Θέλω να γράψω λίγο τα σωματικά μου μήπως και ηρεμήσω λιγάκι:
1. ΦΟΒΕΡΟΣ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟΣ ΠΟΝΟΣ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ (μα σε όλο το στήθος, παντού παντού παντού)
2. Όλο το κεφάλι μου μυρμηγκιασμένο (ιδίως στην κορυφή)
3. Ελαφρά δύσπνοια
4. Αίσθημα κατάρρευσης - θανατικού...
Έχω γράψει αμέτρητες φορές για τούτο το απίστευτο αίσθημα θανατικού κι έχω κλαφτεί άλλες τόσες... αλλά αυτό το σημερινό είναι άνω ποταμών... δεν νομίζω ότι έχει ξανασυμβεί...
Ο οργανισμός μ'έχει προειδοποιήσει τόσον καιρό, εγώ αγρόν ηγόραζα και τώρα κάνει αυτόματα collapse!!!
Τα έχω παίξει στην κυριολεξία... Ιδίως αυτό το αίσθημα υπερτραβήγματος στο στήθος...
Λοιπόν μπορεί να μην είναι η καρδιά και να είναι το άγχος... αλλά τι σημασία έχει;;;
Σήμερα του Αγίου Σάββα, ήρθε η ολική κι αμετάκλητη κατάρρευση...