Σήμερα πεθαίνω;;;

Λοιπόν… έχουμε και λέμε… αυτό το πράγμα αποκλείεται να είναι μόνο μία απλή νεύρωση ή παθολογικό άγχος… δεν το δέχομαι με τίποτα… υπάρχει σίγουρα οργανικό υπόβαθρο και σε λίγο θα με δω στα θυμαράκια ή στα επείγοντα με ενδοφλέβιες παντού να προσπαθούν να με σώσουν από το θάνατο…

Απίστευτος πόνος και σφίξιμο στο στήθος, απίστευτος… δεν μπορώ να σύρω τα πόδια μου έξω… κάθε βήμα και είμαι σίγουρη ότι θα σωριαστώ στο έδαφος… δεν με κρατάνε τα πόδια μου με τίποτα… το στομάχι μου… ο θάνατος… πόσο ακόμα να παλέψω;;; και κυρίως τι να παλέψω;;; Γιατί Θε Μου, με βασανίζεις;;; Συγχώρεσέ με Θε Μου… Ξέρω ότι δεν πρέπει να ξεστομίζω τέτοιες κουβέντες… όμως, είμαι χάλια σήμερα… πολύ χάλια… δεν ξέρω αν φταίει η ζέστη, η γαμημένη Δευτέρα, το γεγονός ότι επέστρεψα Θεσσαλονίκη… δεν ξέρω… σημασία έχει ένα και μόνο γεγονός… ότι είμαι απίστευτα μα απίστευτα χάλια…