Ειλικρινά δεν ξέρω τι μου συμβαίνει… Κάθε μέρα, αυτή η μαλακία
γίνεται και χειρότερη…πολύ χειρότερη…
Μετά από άρνηση μηνών, αποφάσισα να πάρω τηλέφωνο την ψυχολόγα…
Δεν νομίζω ότι τελικά έκανα καλά… Έχω την εντύπωση ότι
προσωπικά όλη αυτή η ψυχανάλυση μόνο κακό μου έκανε τελικά… πήγα για να μετριάσω
κάτι μέτρια αγχωτικά συμπτώματα κι εξαιτίας της έγινα πολύ μα πολύ χειρότερα…
Με χειραγώγησε (αυτή βέβαια θα το αρνηθεί) και μου έβγαλε απίστευτα
αρνητικά συναισθήματα απέναντι στους ανθρώπους που υπεραγαπώ και που δεν μπορώ
να ζήσω μακριά τους… Ναι είμαι εξαρτημένη από αυτούς, αλλά αυτό δεν με ενοχλούσε
καθόλου… Ήθελα να είμαι εξαρτημένη και περνούσα μια χαρά… Μου έβγαλε ένα απίστευτο
θυμό, δεν μπορώ να τον διοχετεύσω πουθενά παραγωγικά κι έρχεται πάνω μου τόσο
αυτοκαταστροφικά, που είναι σίγουρο ότι θα με πεθάνει…
Την πήρα για να μιλήσουμε λίγο στο τηλέφωνο και φυσικά η πρώτη
κουβέντα της ‘είναι έλα από εδώ’… Λίγα ευρουλάκια πάντα χρειαζόμαστε στον
τραπεζικό λογαριασμό μας…
Έχω σκυλομετανιώσει που πήγα εκεί… Δεν έπρεπε ποτέ να πάω…
Τα πράγματα τώρα έχουν γίνει σκατά κι εγώ δεν μπορώ να τα καθαρίσω… Μια χαρά ήταν
όσο πίστευα ότι ‘τώρα παθαίνω καρδιακή προσβολή’, το διαχειριζόμουν κάνα μισάωρο
και μετά περνούσε… Τώρα μετά από τόση ανάλυση, είναι αδύνατον να κάνω έστω κι ένα
βήμα, μισώ όλο μα όλο τον κόσμο με πρώτο και καλύτερο τον εαυτό μου, δεν θέλω
να μιλήσω με κανέναν, τα σωματικά συμπτώματα κάνουν όχι απλώς πάρτι αλλά
υπερπαραγωγή επάνω μου…
Δεν έχει νόημα να το επαναλάβω ότι είναι μια σκύλα που με έκανε
χειρότερα αντί για καλύτερα κι επιμένω σ’αυτό το θέμα γιατί υποτίθεται ότι είναι
ειδικός ψυχικής υγείας κι όχι ένας φίλος ή συγγενής που δεν ξέρει από τέτοια θέματα…
Το μόνο που θέλω τώρα είναι να ξεριζώσω από μέσα μου όλες αυτές
τις βλακείες που με είχε ποτίσει τα προηγούμενα χρόνια, να αγαπήσω ξανά τους ανθρώπους
που με τόσο στοργή με περιβάλλουν και μετά ν’αγαπήσω και τον εαυτό μου…
Μετά από αυτό, να διαολοστείλω όλους αυτούς τους ‘ψυχοθεραπευτές –
γκουρού’ που τόσο ανερυθρίαστα παίζουν με την ψυχή των ανθρώπων και στη συνέχεια
ή να πεθάνω στη μέση ενός δρόμου από τον τρόμο που βιώνω κάθε φορά που περπατώ ή
επιτέλους να βγω έξω από τις μαλακίες των ψυχολόγων και να αρχίσω πλέον να ζω…
κι αντί να τρώω τα λεφτά μου σε πολυθρόνες μέσα σε σκοτεινά γραφεία, να τα τρώω
σε ταξίδια με τον άντρα μου και την κόρη μου ή σε καφέδες με τ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου