Πλησιάζει η μέρα κι εγώ όλο και φοβάμαι περισσότερο. Ο φόβος μ’έχει κυριεύσει και το χειρότερο είναι ότι το σώμα μου παίζει άσχημα παιχνίδια μαζί μου. Οι μυς στο στήθος και στην πλάτη τόσο τραβηγμένοι που θαρρείς θα σπάσουν, το στομάχι είναι κάπως, υπάρχουν στιγμές που δεν μου φτάνει ο αέρας και νομίζω ότι θα λιποθυμήσω, είναι στιγμές που νομίζω ότι η καρδιά μου σταματάει, είναι στιγμές που ανεβαίνω το αίμα στο κεφάλι μου και λέω «τώρα έρχεται το εγκεφαλικό». Και υπάρχουν και τα πιο ανώδυνα: μυγάκια στα μάτια, εσωτερικός εκνευρισμός.
Το χειρότερο απ’όλα είναι ότι ενώ ξέρω ότι όλα αυτά είναι αποτελέσματα άγχους και φοβίας, για μια ακόμα φορά η διαχείριση τους είναι απίστευτα δύσκολη για μένα. Τώρα πεθαίνω, τώρα θα καταρρεύσω, τώρα θα τα διαλύσω όλα…
Το μυαλό μου ένα κουβάρι, οι σκέψεις ανάκατες με τις ενοχές, ο φόβος με κατατρώει ύπουλα και αποτελεσματικά…
HELP!!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου