Η χειρότερη ασθένεια!!!

Χάλια! Χάλια! Χάλια! Αυτό τα λέει όλα.

Είμαι τόσο σίγουρη ότι πεθαίνω... ότι από στιγμή σε στιγμή η καρδιά μου δεν θ’αντέξει και θα σταματήσει ή θα εκραγεί.

Είμαι φοβισμένη, κατατρομαγμένη και δεν μπορώ να λειτουργήσω. Δεν υπάρχει χειρότερη αρρώστια από το φόβο. Αισθάνεσαι χάλια, σε παραλύει και δεν μπορείς να δραπετεύσεις. Είμαι λοιπόν μια ψυχικά άρρωστη που δεν μπορεί ν’αντέξει όλον αυτό το Γολγοθά. Παιγμένη τελείως. Δεν ξέρω αν θα ζω αύριο, δεν ξέρω αν δεν θα έχω καταρρεύσει. Φοβάμαι να πάω μέχρι την τουαλέτα. Φοβάμαι ότι δεν θα αντέξω.

Φοβάμαι, φοβάμαι, φοβάμαι. Ίσως ο θάνατος, που τον φοβάμαι τόσο πολύ, να με λυτρώσει από αυτό το συναίσθημα. Δεν αντέχω άλλο. Κάθε μέρα και χειρότερα. Κάθε μέρα, μια ακόμη ήττα. Κάθε μέρα, ο φόβος βγαίνει νικητής. Κάθε μέρα, έρχομαι αντιμέτωπη με τις ήττες μου.