Είμαι σίγουρη αυτή τη στιγμή ότι το σκιαστικό με σκοτώνει ύπουλα. Έχω πάλι φοβερή δυσφορία, είναι νέο απρόσμενο συναίσθημα αυτό και δεν είναι από τα συνηθισμένα νευροφυτικά μου. Το σκιαστικό είχε παρενέργειες επάνω μου, με σκοτώνει αυτή τη στιγμή και από λεπτό σε λεπτό θα σωριαστώ στο πάτωμα από έκρηξη των πνευμόνων μου ή από καρδιά. Είμαι τόσο σίγουρη ότι δεν είναι τα νευροφυτικά μου και είναι η επίδραση του σκιαστικού. Δεν έπρεπε ν’αφήσω να μπουνε τέτοιες χημικές ανωμαλίες μέσα στο κορμί μου. Πληρώνω το τίμημα του ψαξίματος. Γιατί δεν τα άφηνα όλα ως είχαν; Τι τα ήθελα τα σκιαστικά να κυλάνε στο αίμα και στα κύτταρά μου; Για πόσον καιρό άραγε θα κυκλοφορεί μέσα στο σώμα μου; Για πόσο καιρό άραγε θα με απειλεί; Για πόσο καιρό άραγε δεν θα αισθάνομαι ασφαλής μέσα στο ίδιο μου το κορμί; Γιατί εντάξει τα νευροφυτικά μου τα ξέρω, εν μέρει τα αντιμετωπίζω. Προσπαθώ και ζω μαζί τους. Αλλά αυτό είναι ένας ύπουλος εισβολέας, που τον κάλεσα – άκουσον άκουσον – μόνη μου και τώρα απειλεί να με σκοτώσει. Ύπουλα και καταχθόνια. Υπόσχομαι ότι δεν θα το ξανακάνω ποτέ αυτό. ΠΟΤΕ!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου