Αισθάνομαι πολύ πολύ κουρασμένη… φυσικό είναι… όταν δεν είμαι
φοβισμένη, όλα τα υπόλοιπα δεν μ’ενδιαφέρουν… απλώς οι μέρες είναι τόσο γεμάτες…
ψυχικά και σωματικά… ίσως να είναι και καλύτερα έτσι… νομίζω ότι διαχειρίζομαι
πολύ πιο εύκολα τις δύσκολες καταστάσεις από τις νορμάλ… στις δυσκολίες, βάζω
τον αυτόματο πιλότο και τρέχω… στις εύκολες, ταβλιάζομαι στο κρεβάτι και κλαίγομαι…
δεν χαίρομαι τίποτα… τέλος πάντων… είμαι στη φάση της ανάρρωσης… στη φάση που παλεύω
με νύχια και με δόντια τον ίδιο μου τον εαυτό… στη φάση που με τίποτα δεν θέλω
να ξανακυλήσω πίσω…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου