Το μαύρο χάλι ξαναγύρισε… Είμαι απίστευτα παιγμένη αυτή την
στιγμή και δεν ξέρω τι να κάνω… Τα σωματικά συμπτώματα είναι πολλά μα πάρα πολλά
αλλά από την άλλη δεν θέλω ν’αφήσω το φόβο να κάνει κατάληψη στο κορμί και στην
ψυχή μου… είναι η κούραση και η ένταση των ημερών που τώρα κάνει την εμφάνισή της,
είναι η ζέστη που είναι υπερβολική για τα κυβικά μου, είναι η νεύρωση που φυσικά
δεν με έχει εγκαταλείψει ποτέ απλώς έκανε πίσω για λίγες μέρες για να μου θυμίσει
ότι υπάρχει κι αυτή η πλευρά της ζωής… είναι όλα αυτά κι άλλα τόσα για να θυμάμαι…
να μην παίρνουν τα μυαλά μου αέρα… να μην νομίζω ότι αυτό το πράγμα θεραπεύεται
τελικά…
Έχω έντονη ναυτία, δυσφορία, μα έντονη δυσφορία στο στέρνο
κι ο αέρας δεν μου φτάνει… όλα μου τα μέλη (πόδια και χέρια) πέφτουν σαν νεκρά
και με δυσκολία μπορώ να τα κουνήσω… έχω και μια ελαφριά πολύ ελαφριά ζαλούρα
στο κεφάλι… κι ο ιδρώτας τρέχει ποτάμι παρά το κλιματιστικό… κι ο φόβος παραμονεύει…
τον αισθάνομαι από πίσω μου από μπρος μου από πάνω μου… παραμονεύει για να μου
πει ότι αυτά τα συμπτώματα δεν είναι συμπτώματα ψυχολογικά αλλά συμπτώματα 100%
οργανικά… το στομάχι μου τα ‘χει παίξει αυτή την στιγμή… έτσι βέβαια σηκώθηκα
για να είμαι ειλικρινής… τέλος πάντων… ή θα ξεράσω… ή θα λιποθυμήσω… ή θα πεθάνω…
ή θα την σκαπουλάρω… για να δούμε και σήμερα…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου