Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2012

Δοξάστε με!


Μάγκες, δοξάστε με! Χειροκροτήστε με! Πείτε είσαι και η πρώτη!
Ναι, ναι… Έκανα πράγματα σήμερα… Θαρραλέα και μοναδικά…
Βέβαια, δεν παίρνουν και πολύ αέρα τα μυαλά μου γιατί δεν ήταν εύκολο, αλλά δικαιούμαι ένα ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ!!!
Γιατί; Γιατί ξύπνησα πρωί, πήγα τη μικρή σχολείο, πήγα για αίμα, πήγα για καφέ, επέστρεψα γραφείο και όλα αυτά… περπάτησα… περπάτησα… περπάτησα…
Με πολλά σωματικά φυσικά… σφίξιμο στο στήθος και ξερόβηχα αλλά τα κατάφερα, τα κατάφερα, ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ!!!
Είναι μια νίκη όπως και να το κάνουμε… Κάποτε θα έρθει κι αυτή η ευλογημένη μέρα που δεν θα το σκέφτομαι καθόλου… Μέχρι στιγμής, μπορώ να πω ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου