Μπορείς να μου πεις γιατί δεν κάναμε τίποτα;;; Γιατί τ’αφήσαμε τα ίδια και χειρότερα;;; Μπορείς να μου πεις γιατί μου υποσχέθηκες ότι θα γίνω καλά, ότι όλα θα μου φύγουν, ότι θα είμαι περδίκι και τίποτα απ’όλα αυτά δε συνέβη; Γαμήσου ρε! Γαμήσου! Τίποτα δεν κατάφερες!!! Τα ίδια και χειρότερα!!! Τώρα κατάλαβα το παιχνίδι που παίζετε όλοι εσείς οι ψυχολόγοι. Υπόσχεστε ότι θα βοηθήσετε και στη συνέχεια, μας γεμίζετε με ακόμα περισσότερα προβλήματα, ώστε να σας έχουμε ανάγκη συνέχεια, να γινόμαστε ακόμα πιο λιώμα, να γινόμαστε σκουλήκια της γης. Με ρήμαξες μωρή γαμιόλα! Με ρήμαξες! Είμαι χάλια πλέον! Στιγμή της ζωής μου δεν μπορώ να χαρώ και κάθε φορά που μ’ενοχλεί κάτι, αρχίζω να ψάχνομαι… Μήπως είναι εκείνος, μήπως είναι εκείνη, μήπως είναι το παρ’άλλο;;; Βρε ας το διάολο!!! Πώς με κατήντησες έτσι ηλίθια!!! Ε! ηλίθια! Και τώρα σφυρίζεις κλέφτικα! Ότι δεν τρέχει τίποτα! Μ’έκανες χάλια. Ορίστε, χάρηκες τώρα;;; Κατέστρεψες μια ζωή… Μπράβο σου! Το ευχαριστήθηκες;;; Όμως ο Θεός θα σε τιμωρήσει, δεν τα’αφήνει αυτά τα πράγματα έτσι… Εγώ το μόνο που ήθελα ήταν να γίνω καλά… κι εσύ μ’έκανες ακόμα πιο σκατά… Ηλίθια, βρώμα, βρωμόσκατο!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου