Σηκώνομαι ξαφνικά κι αισθάνομαι ότι το αριστερό μου πόδι δεν με κρατάει κι αμέσως μου έρχεται ναυτία και είμαι σίγουρη ότι κάτι έχει ο οργανισμός μου και θα πεθάνει από στιγμή σε στιγμή.
Τι αρρωστημένη σκέψη είναι πια αυτή; Γιατί δεν μπορώ να απαλλαγώ από όλα αυτά; Γιατί είμαι σίγουρη ότι είμαι τόσο σοβαρά άρρωστη; Γιατί;
Στην κυριολεξία είμαι ένα μάτσο χάλια. Πρέπει να πάρω αμέσως σβάρνα τους γιατρούς γιατί δεν τη βγάζω καθόλου καθαρή. Πεθαίνω, είμαι τόσο σίγουρη ότι πεθαίνω. Σβήνω από στιγμή σε στιγμή. Λιώνω σαν το κερί. Δεν είμαι καθόλου μα καθόλου καλά και δεν ξέρω πια σε ποιον να το πω.
Λοιπόν για να δούμε τι έχουμε σήμερα:
- Φοβερή δυσφορία
- Μούδιασμα σχεδόν σε όλο μου το κορμί
- Ναυτία
- Φούσκωμα
- Τάση λιποθυμίας
Δεν αντέχεται πια άλλο αυτή η κατάσταση. Επειδή εχθές πέρασα ωραία τελικά, πρέπει σήμερα να μου βγει ξινό;;;; Όχι ρε πούστη μου, δεν θα τη βγάλω στο κρεβάτι. Θα πεθάνω όρθια. Θα με πάνε στα επείγοντα μόνο όταν καταρρεύσω, χάσω τελείως τις αισθήσεις μου και βρεθώ αντιμέτωπη με αυτό που φοβάμαι περισσότερο. Το θάνατο. Εντάξει, είμαι χάλια, είμαι σκατά, αυτή η μαλακία έχει κυριεύσει όλο μου το είναι.
Τι περισσότερο μπορείς να μου κάνεις πια; Να με σκοτώσεις; Έλα πάρε με, να τελειώνει πια αυτή η ιστορία.
Σε βαρέθηκα. Αφήνομαι στη σατανική σου αγκαλιά και σου λέω έλα σκότωσέ με. Δεν σε φοβάμαι πια. Κάνε με όσο πιο σκατά μπορείς….
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου