Παρασκευή 20 Μαΐου 2011

Θέλω να γκρινιάξω! !!!!!!!!!!!!!!

Θέλω να γκρινιάξω γιατί αλλιώς τα περίμενα, αλλιώς τα ήλπιζα κι αλλιώς τελικά γίνονται. Όχι ότι αλλάζει τελικά τίποτα στην κατάσταση, αλλά αισθάνομαι μέσα μου μια μικρή να την πεις, μεγάλη να την πεις, θλίψη και ήθελα κάπου να κλαφτώ και κλαίγομαι εδώ μέσα γιατί ξέρω ότι κανείς δεν θα μου φέρει αντιρρήσεις. Καλέ μου υπολογιστή, θ’ακούσεις αγόγγυστα την γκρίνια μου και κιχ δεν θα βγάλεις. Ούτε θα με κατακρίνεις για την αχαριστία μου, ούτε θα μου πεις ότι όλο αυτό σκέφτομαι και έχω κολλήσει εκεί.
Κι όμως… Δεν είχε την αποδοχή που επιθυμούσα, που ευελπιστούσα. Για να μην πω πάτωσε, τελμάτωσε… Κάτι έκανα λάθος… Δεν έχει σημασία τι αυτή τη στιγμή, σημασία έχει ότι έκανα λάθος και για μια ακόμη φορά το πληρώνω. Έκανα αυτό που ήθελα αλλά δεν εισέπραξα αυτό που ήθελα. Λάθος επιλογές να το πω, λάθος προτεραιότητες, δεν ξέρω… Πάντως η λέξη λάθος συμπεριλαμβάνεται μέσα σ’αυτό. Ήθελα ν’αποδείξω την καλλιτεχνική μου αξία, το μη καλούπωμά μου, ότι μπορούσα να πάω κι ένα βήμα, ότι μπορούσα να προχωρήσω μπροστά… Δεν ήθελα με τίποτα να τους απογοητεύσω για την ευκαιρία που μου δώσανε… Κι όμως… Μάντεψε τι έγινε. Ό,τι ακριβώς φοβόμουνα. Και τους απογοήτευσα (άλλο περιμένανε κι άλλο τους έδωσα), και φύλλο δεν κουνιέται κι εγώ πλέον αμφιβάλλω για τις επιλογές μου. Και βλέπω τους γύρω μου, να σιγομουρμουρίζουν τι κρίμα τι κρίμα κι εγώ λέω για μια ακόμη φορά τι κρίμα στον εαυτό μου για τις δυνατότητες και τις ευκαιρίες που είχα και με μια άστοχη κίνηση τις έδιωξα μακριά.
Απογοήτευση… Ήθελα τόσο να τα καταφέρω… Ήθελα να τους βάλω τα γυαλιά… Ήθελα να μην αμφισβητούσαν τις αποφάσεις μου… Ήθελα να πίστευαν περισσότερο σε μένα… Ήθελα…
Τώρα το μόνο που μένει η πίκρα και η θλίψη, η υποβόσκουσα κατάθλιψη κι ένα γιατί, όχι σε κανέναν άλλον, μόνο στον ίδιο μου τον εαυτό.
Ήθελα να πάει… ήθελα να κάνει πωλήσεις… ήθελα να αρέσει…
Εδώ δεν το αγόρασαν οι φίλοι και οι γνωστοί, οι ξένοι θα το αγόραζαν;
Εδώ δεν το διάβασαν οι δικοί μου, οι ξένοι θα το διάβαζαν;
Μόνη… Αισθάνομαι τόσο μόνη για μια ακόμη φορά… Ότι μόνη πρέπει να τα βγάζεις πέρα, μόνη να πασχίζεις για όλα.
Ήθελα… ήθελα τόσα πολλά… αλλά ας μην είμαι αχάριστη!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου