Τα έχω σχεδόν όλα αλλά προσπαθώ να μην πανικοβληθώ… Δεν τον
γουστάρω άλλο τον φόβο… Τον μπούχτισα, τον βαρέθηκα… Με διέλυσε… Πολύ απλά δεν
ζω… γιατί με το φόβο αγκαλιά δεν ζεις… Βλέπω τη ζωή να κυλά μέσα από τα χέρια
μου κι εγώ απλώς θεατής την βλέπω να φεύγει… Είμαι πλέον πολύ κουρασμένη για να
την κυνηγήσω… Κουράστηκα να την πιάνω κι αυτή όλο να φεύγει… όλο να το σκάει…
κουράστηκα…
Λοιπόν για να δούμε γιατί τέτοια απαισιοδοξία πρωινιάτικα…
για να δούμε τι σωματικό έχουμε σήμερα:
-
ναυτία
-
ελαφρύ πιάσιμο στο στήθος
-
το αριστερό χέρι έχει κουλαθεί
-
το κεφάλι είναι βαρύ (500 πίεση ένα πράγμα)
-
ελαφρά ζαλούρα (ελαφρά)
-
κόπωση…
και διάφορα άλλα που θα πάνε και θα ‘ρθουν και θα μου θυμίζουν
διαρκώς ότι η χαρά κι η ευτυχία είναι για άλλους…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου