Ακούνε ότι είμαι καλά και παθαίνουν σύγκρυο... Πόσο πιο χαρούμενοι και πιο άνετοι είναι όταν τους λέω ότι δεν είμαι πολύ καλά ή ότι φοβάμαι να πάω κάπου...
Όταν είμαι φυσιολογική ή προσπαθώ να είμαι φυσιολογική, όταν λέω ότι είμαι μια χαρά για να το πιστέψω κι εγώ η ίδια, εκείνοι κάνουν τα αδύνατα δυνατα να μου το σαμποτάρουν...
"Σίγουρα;", με ρωτάνε. Προσπαθώ να κάνω κάτι μόνη, απλό αλλά ευχάριστο για τον εαυτό μου, έναν καφέ, ούτε καν με παρέα, εγώ με τον εαυτό μου... κι έρχονται και τον καταστρατηγούν κι αυτόν...
Δεν με σέβονται, δεν με αγαπούνε... γιατί τον μόνο που αγαπούνε είναι το αρρωστημένο τους εγώ...
Βέβαια... ούτε κι εγώ αγαπάω τον εαυτό μου...
Γιατί αν τον αγαπούσα, θα είχα ανοίξει τα φτερά μου και θα πετούσε αλλού...
Γι'άλλες πολιτείες... αναρχικές....
Όταν είμαι φυσιολογική ή προσπαθώ να είμαι φυσιολογική, όταν λέω ότι είμαι μια χαρά για να το πιστέψω κι εγώ η ίδια, εκείνοι κάνουν τα αδύνατα δυνατα να μου το σαμποτάρουν...
"Σίγουρα;", με ρωτάνε. Προσπαθώ να κάνω κάτι μόνη, απλό αλλά ευχάριστο για τον εαυτό μου, έναν καφέ, ούτε καν με παρέα, εγώ με τον εαυτό μου... κι έρχονται και τον καταστρατηγούν κι αυτόν...
Δεν με σέβονται, δεν με αγαπούνε... γιατί τον μόνο που αγαπούνε είναι το αρρωστημένο τους εγώ...
Βέβαια... ούτε κι εγώ αγαπάω τον εαυτό μου...
Γιατί αν τον αγαπούσα, θα είχα ανοίξει τα φτερά μου και θα πετούσε αλλού...
Γι'άλλες πολιτείες... αναρχικές....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου